روزی دروغ به حقیقت گفت: میل داری با هم شنا کنیم؟ حقیقت ساده لوح پذیرفت و گول او را خورد. آن دو با هم به کنار ساحل رفتند. حقیقت لباسش را در آورد. دروغ حیله گر، فوراً لباس های او را پوشید. از آن روز به بعد همیشه حقیقت عریان و زشت است و دروغ در لباس حقیقت زیبا و فریبنده!

با آرزوی موفقیت، خ-بغدادی

چه پریشانم امشب
دلم آشوب ها دارد
آسمان از تیرگی لباسش، غمگین و گریان
باد همچون اسب تازیان خورده
روزنه ها را بر زخم های خود به ناله درآورده
دریا نیز موج هایش را چه بی رحمانه بر صورت ساحل می کوبد
اینان نیز، همه چون من پریشان اند؟
شاید بر حال من می گریند
من چه کردم با خود؟
چه کردم با دگران؟
خدایا کجایی؟
تو از من دور شدی یا من از تو؟
وای بر من
سال هاست که من از تو دور شده ام
...
به دنبال جاده ای سبز بودم
که آسمانش آبی، مردمانش عاشق
جنگل هایش پر از زمزمه نسیم
شاخه ها پر سایه، پر آرامش
پر پروانه به آتش شمع نسوزد
سنگ هایش صبحتی نداشته باشند
اما...
سرشار از غرور بودم، سرشار به اندازه یه کوله بار
گمان کردم برای جاده همین کافیست
-اما نبود-
راهی جاده شدم
مطمئن و محکم
پشتم به کوله گرم بود
سر دو راهی ها راه را نشانم دادی...ندیدم
صدایم کردی... نشنیدم
دستانم را گرفتی... حس نکردم
چه کور و کر بودم و نفهمیدم   
تا انتهای هر جاده را رفتم
یا بن بست بود یا کویری بی انتها
مرا آزمودی ، بارها و بارها
و هر بار شکستم و شکستم
باختم و باختم
خواستی چشم هایم را باز کنم
حقیقت را ببینم
اما...
وای بر من!
...
اکنون ته مانده کوله بارم را در مشتم جای می دهم
-چه کم و سبک شده اند-
بغض هایم را رها می کنم
با تمام وجود فریاد میزنم:
                                         «مرا ببخش!»
به خاطر این که فراموشت کردم
به خاطر این که ندیدمت
به خاطر همه چیز 
                                    «خدایا مرا ببخش!»
تنهای تنها مانده ام
خسته و آواره
مرا ببخش و کمکم کن!
                                        «مرا ببخش!»

-مامان

-بعله؟

-من می خوام به دنیا بیام ... !

-باشه.

-مامان

-بعله؟

من شیر می خواهم

-باشه

-مامان

-بعله؟

-من جیش دارم!

-خب

نوشته محسن مخملباف:

یاد روزی افتادم در دوره انتخابات آقای خاتمی، ما چند تا مسافر درون یک تاکسی نشسته بودیم و بحث انتخابات خیلی داغ بود و راننده که جوانی بود و به نظر می آمد تازه گواهی نامه گرفته و هیجان زده بود. و از خوشحالی گواهی نامه ای که گرفته بود، بین مسافرها شیرینی پخش می کرد. اما بی اعتنا به قوانین، با یک غرور زیاد، به شکل خطرناکی رانندگی می کرد که نگو و نبین. مسافرها هم بی خطر از خطر، سرگرم بحث داغ انتخابات بودند. در بین مسافران زنی بود که می گفت: من رأی نمی دهم و برایم فرقی نمی کند که چه کسی بر سر کار بیاید، من زندگی خودم را می کنم.

بشر پر حرف ترین موجود روی زمین است. این آمار اخیراً از سوی پزشکان روسیه منتشر شده.

این محققان حد متوسط عمر بشر را هفتاد سال گرفته اند که در این مدت انسان 13 سال حرف می زند، 6 سال غذا می خورد و 23 سال نیز می خوابد.

هر نفر به طور متوسط صدها تن غذا می خورد. اگر وزن افراد را 75 تا 80 کیلو در نظر بگیریم باید گفت هر فرد در عمر خود 1250 تا 1335 برابر وزنش غذا می خورد. در مدت یک روز (24 ساعت) 1000 لیتر هوا تنفس می کند و قلبش در هر دقیقه 80 تا 100 بار می زند. با این شرایط قلب انسان در طول زندگیش 2 میلیارد و 58 میلیون بار بدون وقفه و اغلب بدون کوچکترین مشکلی می زند.